Mevrouw de procureur. Deel 1.

Wel een kwartier sta ik deze morgen in de spiegel te staren. Ik moet er vandaag perfect uit zien. Het gebeurt niet zo vaak dat je naar de rechtbank moet hé. Waarom ik werd opgeroepen? ’t Goh, ik was ongelofelijk verstrooid tijdens het rijden en reed net iets te snel. Oké, veel te snel eigenlijk. En wie veel te snel rijdt, die wordt gestraft. Zo eenvoudig en zo eerlijk is het systeem. Echt klagen erover doe ik ook niet. Maar ik wil er wel goed uitzien. Je weet maar nooit wat mijn grote glimlach kan doen.

Ik kijk mijn ogen uit terwijl ik de rechtbank binnenstap. Majestueus gebouw, statige meubels en een pak mensen die als mieren door elkaar lijken te stormen. Ik sta 2 minuten stil in de gang en kijk wat rond. Ik geniet eigenlijk wel van de architectuur. Van het dwingende die hier lijkt te hangen. Hier wordt recht gesproken. Je wordt er haast nederig van, maar daar ben ik net iets te laks voor. Iets te zot in mijn hoofd.

Achteraan de zaal van waar ik word verwacht is een plaatsje vrij. “Hier zit ik dus de komende uren. Kijkend naar de ene zaak na de andere die wordt voorgeleid. Dit wordt een saaie namiddag!” Denk ik bij mezelf. Tot het hof binnenkomt. Een oude rechter in het midden en rechts van hem een beeldschone jongedame. De procureur. Ik hap naar adem. Wat is ze mooi. Ik wist niet dat een toga zo opwindend kon zijn. Zij ziet niet dat ik staar, daar zorgt mijn plaatsje achteraan de zaal wel voor maar ik weet even niet meer aan wat anders te denken. Het enige wat in me opkomt is: ‘Zorg dat je straks niet met een erectie voor de rechter staat!’ Ja, hoe bizar dit allemaal ook klinkt. De hele situatie windt me eigenlijk echt wel op. Het statige gebouw, het zeer formele karakter en dan die blonde stoot die zal beslissen of ik mijn rijbewijs nog langer kwijt ben. Zij zal recht over me spreken.

Vier uur zit ‘k achteraan en hoor flarden van wat zich vooraan afspeelt. Geconcentreerd op wat de blonde vertelt, probeer ik haar karakter te achterhalen. Ze lijkt me speels, cheeky en in het bezit van een vrij duister kantje. Dat leid ik af uit de manier waarop ze af en toe met haar vingers door haar haren streelt wanneer ze niet aan de beurt is. En hoe ze haar vingers over haar papieren laat glijden. Plus, beet ze nu net op haar lip? Oh fuck, ik voel dat haar ogen plots mijn ogen vinden. Hoewel ik weg wil kijken blijft mijn blik op die van haar gericht. We kijken diep in elkaars ogen en ik voel bijna fysieke elektrische schokken door mijn lijf passeren. Net wanneer het echt ongemakkelijk wordt, raak ik keihard uit mijn trance. De rechter roept mijn naam. Ik ben ondertussen de allerlaatste in de zaal. Daarom keek ze dus zo plots naar mij. Dommerik.

Ik sta wat ongemakkelijk recht, voel plots de bobbel in mijn broek en ga snel terug zitten. De rechter roept nogmaals mijn naam en wordt wat ongeduldig. ‘Euhm, ja euhm, ik kom.’ Stamel ik. Mevrouw de procureur grijnst. Ze geniet hier duidelijk van. Ik kom braaf naar voor, bescherm met mijn papieren de opkomende erectie en ga vooraan terug zitten.

De procureur leest mijn daden voor en eist daarna een vrij zware straf voor een domme overtreding. De rechter vraagt of ik er iets aan heb toe te voegen. ‘Wel euhm, meneer de rechter, euhm.’ Ik raak duidelijk niet uit mijn woorden en de rechter wordt er alleen maar ongeduldiger op. ‘Kom, heb je er nog iets aan toe te voegen of niet?’ Ik schud even het hoofd, spreek mezelf wat moed in en zeg dan: ’Oh wel, meneer de rechter, net als ik vandaag ben afgeleid door de ongelofelijk knappe procureur was ik die dag afgeleid door een reclameboodschap langs de weg. Ziet u, ik werk in de reclamewereld en ik hou van de schoonheid van reclame. De billboard die ik passeerde kon me ongelofelijk bekoren, net als de jongedame naast u trouwens en daardoor had ik niet gezien dat de autosnelweg tijdelijk slecht 70km/u was. Stom van mij, en daarom ga ik volledig akkoord met elke straf die u me wenst op te leggen.’

De rechter kijkt me even verstomd aan, maar zijn mening kan me niets schelen. Ik kijk arrogant in haar ogen. Zij weet duidelijk wel wat zeggen, maar houdt zich in. Ze schraapt haar keel en zegt dan geen verzachtende omstandigheden te zien. De rechter wijst me nog even de les en zegt dat verstrooidheid niet thuishoort in het verkeer. Ik toon mijn beste puppyoogjes en beloof het nooit meer te doen. Rustig stap ik daarna de rechtszaal uit en blijf even in de gang wachten. Ik weet dat zij me niet veel later zal volgen. Daar durf ik echt op wedden…

Ontdek meer

  • Het vrij gezellige feestje. Deel 1. Haar vriendin gaat trouwen. Dat is vrij duidelijk gezien het belachelijke pakje waar ze in gestoken is. Ze stappen op me af terwijl ik door de stad aan het slenteren ben. Ik hou wel van […]
  • Het naaktmodel – Zijn ding Dit is belangrijk. Dit is van levensbelang, die eerste zin. En toch lukt het me niet. Ik slaag er niet in neer te schrijven wat van me wordt verwacht. Vreemd, want ze gaf me een […]
  • Ik wil Sofie (het langverwachte vervolg) 1 mei: een hoogdag voor de socialist. Een hoogdag, althans voor de old school socialist. Ik, ik zou die dag vieren. Die woensdag. Niet vanuit enige vorm van geloof in die ene dag, maar […]
  • Alles voor de punten. Deel 3 De tweede zoen landt op m'n wang. Het is een zedige. 'Hé, ik ben een braaf meisje.', zegt ze bijna overtuigd van zichzelf. De zoenen die volgen doen iets anders vermoeden. Haar lippen […]
  • Het sollicitatiegesprek Het was zover. Daar zat ik dan. Zoals het een goeie sollicitant betaamt zo'n 30 minuten te vroeg. 'Of ik even wil zitten? Er komt u zo iemand halen.', vraagt de vriendelijke receptioniste. […]
  • Die lay-over in Moskou Het is 7 uur 's avonds. Ik zit op een stoeltje in de luchthaven van Moskou. Naast mij staat m'n handbagage en in mijn hand m'n iPhone met wat goeie hiphop op. Ik zit hier wel nog even […]
The following two tabs change content below.
Kenny

Kenny

27, both eyes wide open. Exploring the world on- and offline.
Kenny

Latest posts by Kenny (see all)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.