Ik staarde naar haar. En zij.

Al weken zitten we op hetzelfde plekje. Ik tegen het raam in de rijrichting van de trein. Zij tegenover mij. Al weken staar ik haar aan wanneer ik denk dat zij niet kijkt. Ze is zo wild. Of dat lijkt ze toch. Het is winter en toch draagt zij telkens weer een rokje die haar mooie benen laten zien. Haar kastanjebruine haren draagt ze los. Ze is zo wild! Tijdens het lezen in haar boek woelt ze er vaak door. Op zo’n momenten staar ik haar dus aan. Net niet met open mond. Of dat hoop ik toch. Op zo’n momenten fantaseer ik over hoe haar hand die van mij is en hoe ik door zoveel meer woelen wil.

Die fantasieën op de trein zorgen soms trouwens voor gênante situaties. Dan zit ik aan het raam in de rijrichting van de trein tegenover haar met een bobbel in mijn broek. Dat is ook de reden waarom ik mijn jas altijd over mijn benen leg. Zo valt het niet op. Of dat denk ik toch. In al die weken hebben we nog geen woord tegen elkaar gezegd. Alleen gekeken. Gestaard. Ik naar haar terwijl ze met haar handen door haar haren woelt. En zij, zij waarschijnlijk niet naar mij. Ik hoop van wel natuurlijk. ‘s Avonds als ik thuis kom hoop ik dat en droom ik van wel. In mijn fantasieën staart zij terug. Wild, verlangend.

Die fantasieën thuis zorgen trouwens nooit echt voor gênante situaties. Ik leef alleen dus niemand kan de bobbel zien die zich in mijn onderbroek bevindt. Dat is ook de reden waarom ik thuis naakt rondloop. Om geen bobbel te hebben. Zo valt het niet op. Ik leef in een klein huisje naast het spoor en telkens wanneer een trein voorbijraast, woelt mijn hand door haar haren. Telkens weer beweegt mijn hand langs haar schriele nek en over haar puntige borstjes. Dat weet ik omdat ik zo vaak naar haar staar terwijl zij niet kijkt. Telkens weer kom ik keihard klaar wanneer ik aan haar denk. Aan die blote knieën, dat kastanjebruine haar, die schriele nek en die puntige borstjes. Maar niet vandaag.

Vandaag begon als elke andere vandaag daarvoor was begonnen. Zij en ik op onze vaste plek tegenover elkaar. Zij die haar boek leest en ik die af en toe staar naar haar mooie benen en grappige knieën, naar hoe ze haar voetjes over elkaar legt en tegen elkaar aan wrijft wanneer ze leest. Vandaag was de dag dat mijn blik en haar blik voor het eerst elkaar vonden. Zij staarde terug! Hier had ik zo lang over gefantaseerd en nu was het zover. Zij staarde terug! Onze ogen bleven op elkaar vastgepind, gebonden alsof wegkijken zou betekenen dat we blind zouden worden. Zonder haar blik van zich af te wenden, schoof zij een stukje papier naar me toe. Een stukje papier dat in vier was gevouwen. Wat er op stond kon ik niet zien want ik staarde nog steeds naar haar. En zij staarde terug!

Ik nam het aan, schoof het onder mijn jas waar de bobbel zich meer dan ooit bevond en durfde de rest van de reis niet meer te bewegen. Haar ogen richtten zich opnieuw op het boek, die van mij op mijn jas en wat daar onder zat.

Thuis trok ik mijn kleren uit en nam de brief. Hier had ik weken lang over gedroomd, naar verlangd. Dit was de oorzaak van vele orgasmes. Ik vouwde het stukje papier open en begon te lezen. Vandaag is anders. Vandaag is de dag dat zij me wist te vertellen hoe vreemd ik was. Hoe vreemd staren naar een vreemde is terwijl je met je handen onder je jas beweegt.

Ontdek meer

  • Het naaktmodel – Zijn ding Dit is belangrijk. Dit is van levensbelang, die eerste zin. En toch lukt het me niet. Ik slaag er niet in neer te schrijven wat van me wordt verwacht. Vreemd, want ze gaf me een […]
  • Tweede scène Het kaarsvet druppelt zacht op mijn naakte vel. Er is nauwelijks geluid, en zo achterover gebogen kan ik Leeuw niet meer zien. Met elke druppel die landt, schiet een nieuwe, korte maar […]
  • Tantra Ervaring Hij komt achter me staan en houdt me stevig vast bij mijn heupen, drukt me tegen de muur aan. Ik voel zijn harde erectie kloppen, zijn gehijg in mijn oor en raak bedwelmd door zijn […]
  • Het sollicitatiegesprek Het was zover. Daar zat ik dan. Zoals het een goeie sollicitant betaamt zo'n 30 minuten te vroeg. 'Of ik even wil zitten? Er komt u zo iemand halen.', vraagt de vriendelijke receptioniste. […]
  • Touching Gehaast, doorstappend om tijdig de trein te halen. Ik weet dat ik te laat vertrokken ben, maar ik moest en zou die paar mails toch de deur nog uit krijgen vandaag. Dus nu dan maar een […]
  • Die lay-over in Moskou Het is 7 uur 's avonds. Ik zit op een stoeltje in de luchthaven van Moskou. Naast mij staat m'n handbagage en in mijn hand m'n iPhone met wat goeie hiphop op. Ik zit hier wel nog even […]
The following two tabs change content below.
Kenny

Kenny

27, both eyes wide open. Exploring the world on- and offline.
Kenny

Latest posts by Kenny (see all)

2 thoughts on “Ik staarde naar haar. En zij.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.