Hij weet het nog

‘Ik heb geen vervoer’, liet ik hem een beetje triest weten, ‘dus ik ga nog zien of ik er geraak’.

‘Anders kom ik je wel halen, geen probleem!’, zei hij, eigenlijk iets te enthousiast. Maar laten we daar vandaag niet over struikelen. Ik heb een lift en we gaan samen naar een legendarisch feestje. Die lift, dat moest hij dus maar één keer zeggen, enthousiast of niet.

What to wear is een belangrijkere vraag.

Mooi en sexy, een beetje uitdagend. Net niet te veel bloot, ik wil zijn fantasie wel blijven prikkelen.

Een zwart kleedje, licht en luchtig – het blijft zomer, blote benen en een mooie décolleté, need I say more?

Zoals altijd komt hij mij, met een klein half uurtje vertraging, voor de deur ophalen. Ik stap in en meteen na de eerste verplichte ‘je ziet er goed uit’, voel ik de spanning tussen ons weer. Het is lang geleden dat ik hem gezien heb, maar dat gevoel blijft. En ik weet dat ik het juiste kleedje uitgekozen heb. Zijn glimlach en ogen zeggen genoeg.

Onderweg vertelt hij over de zijn job, sociaal- en liefdesleven. Ik doe hetzelfde. Niet zo boeiend, maar het is natuurlijk ook alweer even geleden dat ik hem gezien heb. Even bijkletsen kan dus wel. Onopvallend bedoeld polst hij of ik ondertussen iemand zie. Niet zo subtiel, wel duidelijk. Ik lach, hij weet dat ik zijn vraag snap. Nee, ik heb geen lief. Een zakelijke knik. Na nog een paar oppervlakkige vragen komen we aan op de plek van het feestje. Galant zoals ik hem ken, vraagt hij meteen of ik iets wil drinken. ‘Een glaasje cava’.

Hij kijkt ietwat verrast en vragend op. Mijn ogen worden eerst groot en dan lichtjes ondeugend. ‘Ik moet toch niet rijden’? Zijn lach vertelt me dat hij duidelijk nog weet wat cava bij me doet. Hij schudt zijn hoofd, lacht en bestelt.

De opzwepende muziek voert mij meteen mee naar de dansvloer. Hij praat nog even aan de toog met wat vrienden en brengt me dan een tweede glaasje. Ik bekijk hem ongeloofwaardig aan, nu is het zijn beurt om ondeugende te lachen. De manier waarop hij mij aankijkt … de cava begint te werken. And he knows.

Gevaarlijk.

Cava, hij weet het nog.

Maar door het intens dansen krijg ik het warm en wil ik een wandelingetje maken. Ik doe hem teken, en hoewel hij even tegenpruttelt ‘wat moeten ze dan denken’, loopt hij toch mee.

Van zodra we uit het zicht zijn stop ik. Ik draai me naar hem toe, kijk hem recht in de ogen en ga op een centimenter van zijn gezicht staan. Ik voel zijn verwarring, ik voel mijn goesting. Ik maak mijn lippen nat en bijt op mijn onderlip. Terwijl ik met mijn vinger over zijn lippen ga, fluiter ik in zijn oor dat ik zin heb om hem te kussen. Zonder meer druk ik mijn lichaam tegelijkertijd tegen het zijne. Lichte kreun en hoorbare zucht.

Maar waarom het meteen gemakkelijk maken? Hij weet nu wat ik wil en wandel door. Hij komt achter mij aan. Mannen houden toch van jagen, dus dan spelen we dat even uit.

Het is zo’n heldere zomeravond, waar het maanlicht een fantastisch licht uitstraalt dat vraagt om je huid te strelen. Hij pakt mijn hand vast, dwingt me om te stoppen. Hij pakt mijn gezicht met twee handen vast en kust me.

Die kus, nog altijd even warm, even zacht en even intens. Hij ademt lang en diep in, sluit zijn ogen en kust mij nog eens. Pure lust, pure spanning.

Dan stop ik, abrupt, en kijk hem indringend aan. Ik lach geniepig. De verwarring is duidelijk op zijn gezicht af te lezen. Ik pak zijn hand, en leidt hem naar beneden.Tegelijkertijd fluister ik zuchtend in zijn oor ‘goesting’ …

Ik kus zijn nek, kijk hem aan en voor ik hem de kans geef er op in te gaan zet ik een stap achteruit. Heel onschuldig doe ik mijn slipje uit en geef het hem.

‘Kom, we gaan terug. Wat moeten de mensen denken?’

Schaterlach.

Maar voor ik nog maar iets kon doen drukte hij me tegen zich aan. ‘Niks van jij!’ en ik werd zo intens gekust dat ik er zelf even perplex van stond. Zijn handen op het juiste moment op de juiste plaats, zijn lichaam dat aangaf wat hij wilde. Het jagen, vanaf nu is het zijn spel.

Geen idee hoe lang we in het open veld onder de naakte maan hebben gevreeën, maar wat ik wel weet is dat het voelde als vroeger. Nog steeds zo intens en opwindend. Even vertrouwd. Zoals vroeger, toen wij nog samen waren.

Mijn ex en ik.

PS: Dit verhaal werd anoniem opgestuurd.

Ontdek meer

  • Touching Gehaast, doorstappend om tijdig de trein te halen. Ik weet dat ik te laat vertrokken ben, maar ik moest en zou die paar mails toch de deur nog uit krijgen vandaag. Dus nu dan maar een […]
  • Het sollicitatiegesprek Het was zover. Daar zat ik dan. Zoals het een goeie sollicitant betaamt zo'n 30 minuten te vroeg. 'Of ik even wil zitten? Er komt u zo iemand halen.', vraagt de vriendelijke receptioniste. […]
  • Eat Drink Man Woman Heupwiegend liep ze voor me uit op hoge kurkzolen schoenen, die haar korte gestalte goedmaakten. Het leren minirokje was zo kort dat ik de onderkant van haar billen kon zien; het haar […]
  • Het station 7 over 7. De kleine en grote wijzer van de stationsklok passen precies onder elkaar. Ik kijk op om 7 over 7. Voor me sta jij. Mijn rug leunt tegen een steunpilaar. Mijn handen rusten op je […]
  • Een zwoele zomerdag Ken je dat, zo’n veel te warme zomerdag waarbij je haast fysiek de poolkappen voelt smelten en je bij elke stap die je zet druppels zweet voelt verdampen tussen je billen? Ken je dat? Vast […]
  • Het vrij gezellige feestje. Deel 1. Haar vriendin gaat trouwen. Dat is vrij duidelijk gezien het belachelijke pakje waar ze in gestoken is. Ze stappen op me af terwijl ik door de stad aan het slenteren ben. Ik hou wel van […]
The following two tabs change content below.
Kenny

Kenny

27, both eyes wide open. Exploring the world on- and offline.
Kenny

Latest posts by Kenny (see all)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.